บันทึกรักคุณครู [Teacher Love Story]

จิตวิทยาในการสั่งงาน..ที่...หัวหน้างานควรอ่าน...

jatuporn — Sat, 28 Jul 2018 16:59:48 GMT

จิตวิทยาในการสั่งงาน..ที่...หัวหน้างานควรอ่าน...

การบริหารคือการทำงานให้สำเร็จโดยอาศัยมือผู้อื่น

คนที่ไม่สามารถบัญชาตัวเองได้   ย่อมไม่เหมาะสมที่จะบังคับบัญชาคนอื่น   ฉันใด   คนที่ขาดจิตวิทยาในการสั่งงานที่ดี ย่อมไม่ประสบผลสำเร็จในหน้าที่การงานฉันนั้น “คุณศักดิ์สิทธิ์ครับ ช่วยกลึงเกลียวท่อชิ้นนี้ให้ผมด่วนนะครับ” “คุณนิติครับ วันนี้เมื่อมีเวลาว่าง คุณช่วยตรวจสอบจำนวนเครื่องมือชนิดต่างๆ ในสโตร์ให้ผมทีได้ไหมครับ” “ คุณอำนาจครับ โต๊ะเก้าอี้เหล่านี้ตั้งไม่เป็นระเบียบเรียบร้อยเลย เรามาช่วยกันจัดเสียใหม่ไหมครับ” คำพูดเหล่านี้ เราจะได้ยินอยู่เสมอ แต่ความรู้สึกของผู้ฟัง ทั้งสามคนนี้ คงจะแตกต่างกันกับข้อความที่ได้ยินมา การสั่งงาน หรือมอบงานที่แตกต่างกันของหัวหน้าทั้งสามคน  ย่อมแสดงให้เห็นถึงการใช้จิตวิทยาในการสั่งงานที่แตกต่างกันออกไป   ที่ส่งผลต่อการทำงาน ประสิทธิภาพ และความพึงพอใจ เต็มใจ ในการปฏิบัติงาน ของผู้ทำงานที่แตกต่างกันไป   แต่คำพูดของทั้งสามคนก็ไม่ได้บ่งบอกว่าคำพูดของใครผิดหรือถูก  แต่อยู่ที่สถานการณ์ เหตุการณ์  ที่จะเลือกใช้คำพูดให้เหมาะสมกับบุคคล และองค์ประกอบแวดล้อมอื่นๆ การสั่งงานจึงเป็นศิลปะที่ผู้บริหารหรือหัวหน้างานมอบหมายงานให้ผู้ใต้บังคับบัญชาทำที่ไม่ใช่เพียงคำสั่ง  แต่ต้องพร้อมที่จะแนะนำวิธีการปฏิบัติ เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ขององค์การ การสั่งงานนี้มีความหมายรวมทั้งการขอร้องให้ทำ การออกคำสั่ง และการให้คำแนะนำ การสั่งงานเป็นการแจ้งให้ผู้ปฏิบัติงานทราบว่า เขาจะต้องทำอะไร ทำอย่างไร ทำกับใคร ทำที่ไหนและทำเมื่อใด     การสั่งงานยังเป็นภาระหน้าที่ของนักบริหารทุกระดับที่จะต้องเกี่ยวข้องกับการสั่งบุคคลภายในองค์การของตนให้ทำงานวันต่อวัน มนุษย์เรานั้นไม่สามารถจะล่วงรู้ทุกสิ่งทุกอย่างได้หมด ปัญหาหารทำงานจึงเกิดขึ้นทุกวัน นักบริหารจะต้องวิเคราะห์ข้อมูลของปัญหาเฉพาะหน้าต่างๆ ที่เกิดขึ้นแล้ววินิจฉัยสั่งงานไปยังผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาของตนให้ทราบถึงแนวทางสำหรับแก้ไขข้อบกพร่องในการปฏิบัติงาน ให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น   นักบริหารหรือหัวหน้างานนั้นได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่ต้องอาศัยผู้ใต้บังคับบัญชา หรือลูกน้องที่มีความรู้ ความสามารถมาเป็นแขนและขาในการบริหารงานให้บรรลุเป้าหมายตามที่ตนได้วางแผนไว้ ในการสั่งงานและกระตุ้นให้คนงานด้วยความเต็มใจนั้น นักบริหารที่ดีจะต้องมีความรู้เรื่องศิลปะของการเป็นผู้นำ รู้หลักมนุษยสัมพันธ์ รู้เรื่องเกี่ยวกับพฤติกรรมของบุคคลในองค์กรและประการสุดท้ายคือ ต้องรู้หลักจิตวิทยาในการสั่งงานด้วย จึงจะสามารถทำงานให้บรรลุเป้าหมายได้ มีคำ กล่าวว่า  การบริหารคือการทำงานให้สำเร็จโดยอาศัยมือผู้อื่น ซึ่งการอาศัยคนอื่นนั้น เราจำเป็นต้องมีจิตวิทยาที่ดี ที่จะทำให้เขามีความเต็มใจ ที่จะให้ความร่วมมือในการทำงานอย่างเต็มที่  ลักษณะของการไว้วานหรือสั่งงานนั้น ถ้าผู้รับคำสั่งเข้าใจตามคำสั่งถูกต้องและปฏิบัติตามคำสั่งด้วยความเต็มใจ งานที่สั่งไปนั้นก็จะสำเร็จลุล่วงด้วยดี  ผู้ที่เป็นหัวหน้าจึงต้องมีจิตวิทยาที่ดีในการสั่งงานผู้ใต้บังคับบัญชา ดังนี้ด้านการจูงใจ เป็นวิธีการกระตุ้นหรือผลักดันให้ผู้ใต้บังคับบัญชามีความพึงพอใจในการปฏิบัติงานที่ได้รับมอบหมาย    เลือกจังหวะเวลาในการสั่งงานที่เหมาะสมกับสถานการณ์ พร้อมอธิบายลักษณะงานให้ชัดเจน     การสั่งงานแต่ละครั้งควรใช้คำพูดที่สุภาพมีลักษณะเป็นการขอร้องมากกว่าเป็นการใช้อำนาจบังคับ     มอบความไว้วางใจให้กับผู้ใต้บังคับบัญชาด้วยการให้รับผิดชอบในหน่วยงานของตน ร่วมตัดสินใจ และร่วมออกความเห็นเกี่ยวกับงานที่ทำ    ให้รางวัลด้วยการขึ้นเงินเดือน หรือเลื่อนตำแหน่งหน้าที่การงานสำหรับบุคคลที่ปฏิบัติงานดีเด่น ด้านการติดต่อสื่อสาร เป็นปัจจัยที่สำคัญมากเช่นกัน เพราะถ้าระบบการทำงานมีการสื่อสารที่ดีก็จะเป็นสิ่งที่ช่วยให้ผู้บริหารสามารถติดต่อหรือมอบหมายงานให้ผู้ใต้บังคับบัญชาทุกหน่วยได้สะดวกและรวดเร็ว ทำให้การปฏิบัติงานมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นด้านการเป็นผู้นำ การแสดงความเป็นผู้นำที่ดีด้วยการแนะแนวทางการปฏิบัติงานให้ผู้ใต้บังคับบัญชา ได้ยึดถือเป็นหลักปฏิบัติ และใช้วิธีการจูงใจในการสั่งงานให้ไปทำโดยขอร้องให้กลับมาปรึกษาได้ทุกโอกาสเมื่อเกิดปัญหาขณะทำงานนอกจากสามประเด็นดังกล่าวมาแล้ว  การสั่งงานของผู้บังคับบัญชา ต้องเหมาะสมกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น และต้องมีการปฏิบัติการอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อรับสถานการณ์ดังกล่าว โดยคำสั่งนั้นต้องเหมาะสมกับเหตุการณ์ปัจจุบัน ผู้รับคำสั่งจึงจะเต็มใจปฏิบัติตามในกรณีที่เห็นว่าสมเหตุสมผล มิใช่สั่งตามอารมณ์    งานที่สั่งจะต้องมีลักษณะที่เป็นไปได้ ถ้างานที่สั่งเป็นงานที่สุดวิสัยที่ผู้ใต้บังคับบัญชาจะทำได้ ย่อมไม่ได้รับความร่วมมือ ผู้สั่งงานจะต้องรู้ถึงความสามารถของผู้รับคำสั่ง ทรัพยากรต่างๆ ที่จะต้องใช้ และระยะเวลาที่กำหนดว่าพอเพียงหรือไม่คำสั่งจะต้องมีความสมบูรณ์ คำว่ามีความสมบูรณ์หมายความว่า เมื่อผู้ใต้บังคับบัญชารับคำสั่งนั้นแล้ว มีความเข้าใจชัดแจ้งว่าผู้สั่งต้องการให้ทำอะไรคำสั่งจะต้องมีลักษณะชัดเจนและไม่คลุมเครือ การใช้ถ้อยคำในคำสั่งจะต้องระมัดระวังหลีกเลี่ยงการใช้ถ้อยคำที่อาจแปลความหมายได้หลายแง่ ผู้ออกคำสั่งจะต้องระลึกอยู่เสมอว่าคำสั่งนั้นต้องให้ผู้รับคำสั่งเข้าใจด้วย มิใช่ว่าผู้ออกคำสั่งเข้าใจเพียงคนเดียวเท่านั้นถ้อยคำที่ใช้ในคำสั่งควรใช้ถ้อยคำที่ชวนให้ผู้รับคำสั่งเต็มใจปฏิบัติตามคำสั่งลักษณะของคำสั่งต้องไม่แฝงการวางอำนาจของผู้บังคับบัญชา ต้องใช้วิธีออกคำสั่งในรูปแบบของการจูงใจคำสั่งควรมีลักษณะเป็นการแนะนำมากกว่าคำสั่งที่มีลักษณะแบบเผด็จการ การอธิบายเหตุผลประกอบการสั่งงาน มีส่วนช่วยให้ผู้ปฏิบัติงานปฏิบัติตามด้วยความเต็มใจ ผู้บังคับบัญชาบางคนไม่พอใจเมื่อสั่งงานแล้วถามลูกน้องว่า “ทำไม” ตามหลักจิตวิทยาถือว่า การที่คนเราต้องทำอะไรตามคำสั่งคนอื่นโดยไม่ทราบว่าทำไปเพื่ออะไร หวังผลอะไรจากการทำงานนั้น จะขาดความรู้สึกกระตือรือร้นในการทำงาน ฉะนั้นจึงเป็นการสมควรที่ผู้สั่งงานจะได้อธิบายเหตุผลที่ต้องทำงานนั้นให้ผู้รับคำสั่งทราบ โดยไม่แสดงอารมณ์ฉุนเฉียวจะเห็นได้ว่าผู้บังคับบัญชานั้นต้องอาศัยกลวิธีมากมายที่จะเข้าถึงผู้ใต้บังคับบัญชา  ให้เข้าพร้อม ยอมที่จะกระทำภารกิจให้แก่เราอย่างเต็มความสามารถ   ด้วยความพึงพอใจ และมุ่งประโยชน์ของหน่วยงานเป็นสำคัญมีเรื่องเล่าต่อกันมาของจีนเกี่ยวกับ การต่อสู้แย่งชิงอำนาจ ในช่วงของการสถาปนาราชวงศ์ฮั่น  ระหว่าง  หลิวปัง ชาวนาผู้ต่ำต้อย กับฌ้อปาอ๋อง นักรบผู้เก่งกาจ ไว้ว่า หลิวปัง รู้จักเลือกใช้คน และสั่งงานให้กับลูกน้องอย่างเหมาะสม เขารู้ว่าใครเชี่ยวชาญสิ่งใด    ควรทำสิ่งใด  ยึดผู้ปฏิบัติงานเป็นเสมือนกระจกเงา ในการทำงาน  ในขณะที่ ฌ้อปาอ๋อง นั้นยึดตนเองเป็นใหญ่ ไม่ฟังคำผู้อยู่ในบังคับบัญชา  ทุกสิ่งคือคำสั่งที่ต้องปฏิบัติ  ผลสุดท้ายแผ่นดินจึงตกอยู่ในมือของลูกชาวนาผู้ต่ำต้อยนี้เอง  หลิวปังเมื่อได้สถาปนาตนเป็นกษัตริย์ นามพระเจ้าฮั่นโกโจ  มีขุนนางได้ทูลถามว่า พระองค์มีหลักการในการสั่งงานอย่างไร พระเจ้าฮั่นโกโจ จึงกล่าวว่า "พูดถึงการวางแผน ข้าสู้จางเหลียงมิได้
จางเหลียงนั่งวางแผนอยู่ในกอง บัญชาการ แต่สามารถกำหนดชัยชนะไกลนับพันลี้ พูดถึงการปกครองประเทศชาติให้ร่มเย็นเป็นสุข ข้าสู้เซียวเหอมิได้
เซี่ยวเหอรู้จักเอาใจใส่ประชาราษฎร์สนองเสบียงกรังไม่สิ้น พูดถึงการสู้รบ ข้าสู้หันซิ่นมิได้
หันซิ่นสามารถนำทหารนับหมื่นออกสู้รบอย่างกล้าหาญ รบคราใด ชนะครานั้น บุคคลทั้งสามล้วนเป็นยอดคน แต่ข้าสามารถใช้งานคนทั้งสามได้
นี่คือเคล็ดลับในการได้บัลลังก์ของข้า" จึงเห็นได้ว่า  การสั่งงานที่ดีและมีประสิทธิภาพจะต้องเป็นการติดต่อสื่อสารสองทาง คำสั่ง ระเบียบ และข้อบังคับ ย่อมใช้เป็นแนวทางในการออกคำสั่ง ให้ผู้ใต้บังคับบัญชาถือปฏิบัติ การสั่งงานจะต้องเป็นไปภายในขอบข่ายแห่งคำสั่ง ระเบียบ และข้อปฏิบัตินั้นๆ ผู้บังคับบัญชาชั้นสูงจะสั่งการอย่างกว้างในด้านนโยบายและวัตถุประสงค์ขององค์การ แต่หัวหน้างานจะต้องสั่งการโดยอาศัยวัตถุประสงค์ของหน่วยงานเป็นแนวทาง   การสั่งงานอาจแตกต่างกันแล้วแต่เหตุการณ์ หรือแล้วแต่ผู้ใต้บังคับบัญชาแต่ละคน บางครั้งอาจต้องการความรวดเร็วฉับพลันในการปฏิบัติ แต่บางครั้งเพียงให้ข้อเสนอแนะนำที่ควรปฏิบัติแก่ผู้รับคำสั่งก็อาจเป็นการเพียงพอแล้วก็ได้ ผู้ปกครองระดับธรรมดาใช้ความสารมารถของตนอย่างเต็มที่
ผู้ปกครองระดับกลาง ใช้กำลังของคนอื่นอย่างเต็มที่
ผู้ปกครองระดับสูง ใช้ปัญญาของคนอื่นอย่างเต็มที่

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย อิฐ ณ ลาซาล ใน วรรณกรรมนิทัศน์

5 คุณลักษณะพึงประสงค์ โรงเรียนสุจริต โตไปไม่โกง

i-Tuinui — Thu, 01 Feb 2018 04:15:07 GMT

1. ความซื่อสัตย์สุจริต (Honesty and Integrity)

ความหมาย
ความซื่อสัตย์สุจริต คือ การยึดมั่นในความสัตย์จริงและในสิ่งที่ถูกต้องดีงาม มีความซื่อตรง และมีเจตนาที่บริสุทธิ์ ปฏิบัติต่อตนเองและผู้อื่นโดยชอบ ไม่คดโกง

การนำไปใช้
พูดความจริง
ไม่ลักขโมย
ทำตัวเป็นที่น่าเชื่อถือ ทำตามสัญญา
ตรงไปตรงมา
กล้าเปิดเผยความจริง
รู้จักแยกแยะประโยชน์ส่วนตัวส่วนรวม

แนวคิด
การดำเนินชีวิตในสังคมนั้น ความซื่อสัตย์สุจริตเป็นเรื่องที่สำคัญและจำเป็น ไม่ว่าจะซื่อสัตย์ต่อตนเองหรือผู้อื่น ดังนั้น การที่เราจะมีความซื่อสัตย์สุจริตนั้น เราจะต้องปลูกฝังและสร้างจิตสำนึกเกี่ยวกับความซื่อสัตย์สุจริตอย่างถูกต้อง และให้เห็นโทษของการไม่ซื่อสัตย์สุจริตว่าจะส่งผลต่อตนเองและสังคมอย่างไรบ้าง

2 การมีจิตสาธารณะ (Greater Good)

ความหมาย
การมีจิตสาธารณะ คือ การมีจิตสำนึกเพื่อส่วนรวม มีความตระหนักรู้และคำนึงถึงสังคมส่วนรวม มีความรับผิดชอบต่อตัวเองในการกระทำใดๆเพื่อไม่ให้เกิดผลกระทบเสียหายต่อส่วนรวม และพร้อมที่จะเสียสละประโยชน์ส่วนตนเพื่อรักษาผลประโยชน์ของส่วนรวม

การนำไปใช้
ร่วมดูแลสังคม
รับผิดชอบส่วนรวม
เสียสละเพื่อส่วนรวม
เอื้อเฟื้อ เมตตา มีน้ำใจ
ไม่เห็นแก่ตัว

แนวคิด
การอยู่ร่วมกันของสมาชิกในสังคมหนึ่งนั้น ต้องอาศัยความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ความเข้าใจซึ่งกันและกัน รวมทั้งการที่สมาชิกในสังคมคิดและทำเพื่อส่วนรวม รู้จักการให้เพื่อสังคม ไม่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนเป็นใหญ่ และพร้อมที่จะเสียสละหรือช่วยปกป้องผลประโยชน์ของส่วนรวม

3 ความเป็นธรรมทางสังคม (Fairness and Justice)

ความหมาย
ความเป็นธรรมทางสังคม คือ การปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างเสมอภาคและเท่าเทียมกัน และอย่างมีเหตุผล โดยไม่เลือกปฏิบัติต่อ เพศ เชื้อชาติ ชนชั้น สถานะทางเศรษฐกิจและสังคม

การนำไปใช้
นึกถึงใจเขาใจเรา
ไม่เอาเปรียบผู้อื่น
รับฟังผู้อื่น
เคารพให้เกียรติ์ผู้อื่น
กตัญูญูอย่างมีเหตุผล
คำนึงถึงความยุติธรรมโดยตลอด

แนวคิด
ทุกคนควรได้รับความเป็นธรรมอย่างเสมอภาคและเท่าเทียมกัน ไม่ว่าจะแตกต่างกันด้วยเชื้อชาติ ศาสนา ภูมิกำเนิด ฐานะ หรือการศึกษา รวมทั้งต้องไม่ละเมิดสิทธิของผู้อื่นด้วย ดังนั้นการให้ความเคารพในศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของผู้อื่น การไม่เอาเปรียบผู้อื่น และการเข้าใจสิทธิและหน้าที่ของตนเองจะช่วยให้รักษาความเป็นธรรมในสังคมได้มากขึ้น

4 กระทำอย่างรับผิดชอบ (Responsibility and Accountability)

ความหมาย
การกระทำอย่างรับผิดชอบ คือ การมีจิตสำนึกในบทบาทและหน้าที่ของตัวเองและปฏิบัติหน้าที่ให้ดีที่สุด เคารพกฎเกณฑ์กติกา พร้อมให้ตรวจสอบการกระทำได้เสมอ หากมีการกระทำผิดก็พร้อมที่จะยอมรับและแก้ไขในสิ่งที่ผิด

การนำไปใช้
ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด
มีระเบียบวินัย
เคารพกติกา
รับผิดชอบในสิ่งที่ทำ กล้ายอมรับผิดและรับการลงโทษ
รู้จักสำนึกผิดและขอโทษ แก้ไขในสิ่งผิด
กล้าทำในสิ่งที่ถูกต้อง

แนวคิด
ในทุกสังคมประกอบด้วยสมาชิกหรือบุคคลที่แตกต่างหลากหลายตามบทบาทและหน้าที่ต่างๆที่เหมือนกันบ้างและต่างกันบ้าง ตั้งแต่เป็นสมาชิกของครอบครัว สมาชิกของโรงเรียน สมาชิกของที่ทำงาน และสมาชิกของสังคม ดังนั้น การอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข เข้าใจซึ่งกันและกัน ไม่ละเมิดผู้อื่น และพร้อมยอมรับในการกระทำของตนเองนั้น สมาชิกทุกคนจะต้องเข้าใจความรับผิดชอบในบทบาทและหน้าที่ของตนเองและบุคคลต่างๆ รวมทั้งการปฏิบัติหน้าที่ต่างๆอย่างมีความรับผิดชอบ พร้อมที่จะให้มีการตรวจสอบได้ มีความเคารพต่อกฎเกณฑ์กติกาอย่างมีวินัย

5 เป็นอยู่อย่างพอเพียง

ความหมาย
เป็นอยู่อย่างพอเพียง คือ การดำเนินชีวิตโดยยึดหลักความพอประมาณ ซื่อตรง ไม่ละโมภโลภมาก รู้จักยับยั้งชั่งใจ และต้องไม่เอาเปรียบหรือเบียดเบียนทั้งตัวเองและผู้อื่น

การนำไปใช้
รู้จักความเพียงพอ ความพอดี
มีความอดทนอดกลั้น
รู้จักบังคับตัวเอง
ไม่กลัวความยากลำบาก
ไม่ทำอะไรแบบสุดขั้วหรือสุดโต่ง
มีสติและเหตุผล

แนวคิด
การดำเนินชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงนั้น ถือว่าเป็นแบบอย่างที่ดี ที่ควรถือปฏิบัติ การรู้จักความพอดี พอประมาณในการใช้ชีวิต การรู้สึกพอใจในสิ่งที่ตนเองมีอยู่ การรู้ประหยัดและรู้คุณค่าสิ่งของเป็นเรื่องสำคัญในการสร้างนิสัยที่เป็นอยู่อย่างพอเพียง จะไม่ทำให้เกิดการดิ้นรนแบบเห็นแก่ตัวและขาดสติ ไม่เอาเปรียบผู้อื่นและสังคมในภาพรวมด้วย

การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ คืออะไร

i-Tuinui — Mon, 13 Mar 2017 18:29:13 GMT

การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ

การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ หมายถึง การจัดกิจกรรมที่สอดคล้องกับการดำรงชีวิต เหมาะสมกับความสามารถและความสนใจของผู้เรียน โดยให้ผู้เรียนมีส่วนร่วมและลงมือปฏิบัติจริงทุกขั้นตอน จนเกิดการเรียนรู้ด้วยตนเอง (นคร พันธ์ณรงค์ อ้างอิงใน http://www.yupparaj.ac.th/education/topic203.doc) ซึ่งหลักในการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญมีหลักการที่สำคัญดังนี้

1.1. ให้ผู้เรียนเป็นผู้สร้างความรู้ด้วยตนเอง โดยการ

แสวงหาข้อมูล

1.1.2 ศึกษาทำความเข้าใจ

1.1.3 คิดวิเคราะห์

1.1.4 ตีความ

1.1.5 แปลความ

1.1.6 สร้างความหมายแก่ตนเอง

1.1.7 สังเคราะห์ข้อมูล

1.1.8 สรุปข้อความรู้

1.2 ให้ผู้เรียนมีบทบาทและมีส่วนร่วมในกระบวนการเรียนรู้ให้มากที่สุด

1.3 ให้ผู้เรียนมีปฏิสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน และได้เรียนรู้จากกันและกัน ได้แลกเปลี่ยนข้อมูล ความรู้ ความคิด และประสบการณ์แก่กันและกันให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ให้ผู้เรียนได้เรียนรู้ "กระบวนการ" ควบคู่ไปกับ "ผลงาน/ข้อความรู้ที่สรุปได้"

1.5 ให้ผู้เรียนนำความรู้ที่ได้รับไปใช้ในชีวิตประจำวัน

การเรียนรู้โดยยึดผู้เรียนเป็นสำคัญเป็นแนวทางการจัดการเรียนรู้อย่างมีความสุข เป็นสภาพการจัดการเรียนรู้ในบรรยากาศที่ผ่อนคลาย เป็นอิสระ ยอมรับความแตกต่างของบุคคล มีความหลากหลายในวิธีการเรียนของผู้เรียน และเปิดโอกาสให้ผู้เรียนพัฒนาตนเองให้เต็มศักยภาพซึ่งจะทำให้ผู้เรียนเกิดการพัฒนาอย่างรอบด้าน รักการเรียนรู้อันจะส่งผลให้ผู้เรียนเห็นความสำคัญของการเรียนรู้ และ ต้องการเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ อย่างต่อเนื่องตลอดชีวิต ซึ่งแนวทางจัดการเรียนรู้เพื่อให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้อย่างมีความสุข มีแนวทางที่สำคัญคือ

    สิ่งที่เรียนต้องเป็นเรื่องใกล้ตัว มีความหมาย สอดคล้องกับการดำรงชีวิตของผู้เรียน บทเรียนควรจะเริ่มจากง่ายไปหายาก และมีความต่อเนื่องในเนื้อหาวิชา
    กิจกรรมการเรียนต้องมีความหลากหลาย   น่าสนใจ เร้าใจที่จะปฏิบัติเปิดโอกาสให้ผู้เรียนทุกคนมีส่วนร่วมในกิจกรรม ได้ลงมือปฏิบัติ สัมผัสจับต้องด้วยตนเอง และเป็นกิจกรรมที่มุ่งพัฒนากระบวนการคิด ตลอดจนพัฒนาทักษะชีวิตและสังคม
    สื่อการเรียนน่าสนใจ มีความหลากหลาย   ผู้เรียนมีส่วนร่วมในการทำ การใช้ เป็นสื่อที่สามารถสร้างความเข้าใจได้ชัดเจน    สอดคล้องกับกิจกรรมและจุดประสงค์ที่กำหนด จนผู้เรียนเกิดความคิดรวบยอด หรือสร้างองค์ความรู้ได้ด้วยตนเอง
    การประเมินผล ควรมุ่งเน้นการประเมินผลเพื่อพัฒนาศักยภาพของผู้เรียนเป็นรายบุคคล ไม่กดดันหรือสร้างความเครียด และควรเปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้ประเมินตนเอง ประเมินซึ่งกันและกัน เพื่อสร้างความภาคภูมิใจ และเติมพลังการเรียนรู้ให้แก่ผู้เรียน
    ปฏิสัมพันธ์ระหว่างครูกับผู้เรียน ควรแสดงออกด้วยความรัก ความเมตตา มีความอาทรซึ่งกันและกัน ยอมรับในความแตกต่างซึ่งกันและกัน เชื่อมั่นในศักยภาพของกันและกัน เปิดโอกาสให้ได้แสดงความสามารถและพัฒนาตนเองอย่างเต็มที่ตามแบบของตนเอง
    ครูควรให้การเสริมแรงและสนับสนุนให้ผู้เรียนประสบความสำเร็จ ซึ่งจะส่งผลให้ผู้เรียนเกิดความสุข เกิดการยอมรับและเห็นคุณค่าของตนเอง มีความกล้าที่จะเผชิญกับปัญหา กล้าที่จะเรียนรู้สิ่งใหม่ มีเจตคติที่ดีต่อตนเอง บุคคลอื่นและสิ่งต่าง ๆ รอบตัว
    ครูไม่ควรใช้อำนาจกับผู้เรียน ไม่เข้มงวดจนผู้เรียนเกิดความเครียด ซึ่งจะเป็นการสกัดกั้นความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ และการกล้าแสดงออกที่หลากหลายของผู้เรียน

สรุปได้ว่าการเรียนรู้อย่างมีความสุขนั้น ครูผู้สอนจำเป็นต้องจัดให้เกิดขึ้นตลอดเวลาทั้งในระหว่างการเรียนรู้ และ หลังการเรียนรู้แล้ว การที่ครูจะจัดการเรียนรู้ให้ผู้เรียนมีความสุขนั้น ที่สำคัญครูจะต้องมีความสุขในการจัดการเรียนรู้ด้วย ยอมรับในความสำคัญของผู้เรียน พร้อมที่จะเปิดโอกาสที่เหมาะสมให้กับผู้เรียนทุกคน และ พร้อมที่จะเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ ร่วมกันกับผู้เรียน ซึ่งครูและนักเรียนควรจะมีการปรับปรุงบทบาทของตนเองตามแนวทางการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ

บทบาทครูและบทบาทผู้เรียนในการจัดการเรียนรู้โดยยึดผู้เรียนเป็นสำคัญ

1. บทบาทครู

ศึกษามาตรฐานการศึกษา และ วิเคราะห์หลักสูตร
วางแผนการสอน กำหนดเป้าหมาย และจุดประสงค์การเรียนรู้

ร่วมกับผู้เรียน

นำกระบวนการวิจัยในชั้นเรียนเข้ามาใช้ในการสอน
ออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ

และการเรียนรู้อย่างมีความสุข ร่วมกับผู้เรียน

    เตรียมวัสดุ อุปกรณ์ สื่อการเรียนรู้
    ดูแลกระบวนการเรียนรู้ กระตุ้นให้ปฏิบัติ ให้คำแนะนำ
    นำอภิปราย ช่วยผู้เรียนประมวลสรุปข้อเรียนรู้
    เสริมความรู้   และ ส่งเสริมการนำความรู้ไปใช้
    วัดผล ประเมินผลการเรียนรู้ของผู้เรียนตามสภาพจริง
    บันทึกสรุปผลการสอน
    วิเคราะห์เพื่อปรับปรุงการเรียนการสอน

2. บทบาทผู้เรียน

    ร่วมกำหนดเป้าหมาย และ จุดประสงค์การเรียนรู้
    ร่วมวางแผน ออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้
    สร้างความรู้ด้วยตนเอง โดยการแสวงหาข้อมูล ศึกษาทำความเข้าใจ คิดวิเคราะห์ ตีความ แปลความสร้างความหมายแก่ตนเองสังเคราะห์ข้อมูล สรุปข้อความรู้
    มีส่วนร่วมในกระบวนการเรียนรู้
    มีปฏิสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน และเรียนรู้จากกันและกัน
    เรียนรู้กระบวนการควบคู่ไปกับผลงาน / ข้อความรู้ที่สรุปได้
    นำความรู้ที่ได้ไปใช้ในชีวิตประจำวัน

จะเห็นได้ว่าบทบาทของครูในการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญนั้น คือจะอยู่ในฐานะผู้คอยอำนวยความสะดวกโดยจัดสภาพแวดล้อมการเรียน บรรยากาศการเรียน วิธีการเรียนเรียนและสื่อวัสดุอุปกรณ์ในการเรียนให้เอื้อต่อการเรียนรู้ด้วยตนเอวของผู้เรียน ให้ผู้เรียนได้เรียนรู้ด้วยตนเอง ได้พัฒนาองค์ความรู้ต่าง ๆ ด้วยตนเอง การเรียนรู้นั้น ๆ จึงจะเป็นสิ่งที่มีความหมายต่อผู้เรียน

เรียนรู้แล้วนำไปใช้!!! พบกับ 30 สำนวนภาษาอังกฤษ ที่พบเจอได้บ่อยๆ ในชีวิตประจำวัน

jatuporn — Thu, 09 Apr 2015 14:15:28 GMT

สำหรับการสื่อสารในภาษาอังกฤษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเจ้าของภาษาด้วยแล้ว แน่นอนที่สุดเรื่องปวดหัวสุดๆ เลยเรื่องหนึ่งนั่นก็คือ การใช้สำนวนต่างๆ ของพวกเขานั่นเอง

วันนี้เราเลยได้รวบรวมเอาสำนวนภาษาอังกฤษที่มักพบเจอได้บ่อยๆ มาฝากเพื่อนๆ ให้ได้ชมกันแหละ ว่าแล้วก็มาเรียนรู้และศึกษากันไว้ดีกว่า อิอิ

1. “Twenty-four Seven” เนื่องจากหนึ่งวันมี 24 ชั่วโมง และหนึ่งอาทิตย์ก็มี 7 วัน สำนวนนี้จึงมีความหมายว่า “ตลอดเวลา ทุกๆนาทีของทุกๆวัน” เลยจ้า

2. “Get the ball rolling” ความหมายของสำนวนนี้ก็คือ “เริ่มทำอะไรสักอย่าง” สมมุติว่าถ้าคุณกำลังจะลงมือทำโครงการๆหนึ่ง แล้วมีคนพูดกับคุณว่า “Let’s get the ball rolling” ความหมายของเขาก็คือ “เราเริ่มลงมือกันเถอะ”

3. “Take it easy” ถ้ามีคนพูดกับคุณว่า “I don’t have any plans this weekend. I think I’ll take it easy.” ความหมายของสำนวนนี้ก็คือ “ผ่อนคลาย” หรือ “พักผ่อน” นั่นเอง ผ่อนคลายกันหน่อย อิอิ

4. “Sleep on it” ถ้ามีคนๆหนึ่งพูดว่า “I’ll sleep on it.” ความหมายของเขาก็คือ “ฉันขอใช้เวลาในการตัดสินใจสักหน่อย” เพราะฉะนั้น ถ้ามีคนพูดกับคุณว่า “I’ll get back to you tomorrow. I have to sleep on it.” ความหมายของเขาก็คือ “ฉันขอเวลาตัดสินใจสักหน่อย แล้วจะบอกคำตอบพรุ่งนี้” ประมานนี้นะจ๊ะ

5. “I’m broke.” คำที่มักได้ยินบ่อยๆ ความหมายจริงๆของสำนวนนี้ก็คือ “ฉันไม่มีเงินเลย” หรือ “ถังแตก” นั่นเองจ้า “I’m broke.” เท่ากับ “I have no money-ฉันไม่มีเงินเลย” สำนวนนี้ใช้กันมาก และได้ยินกันบ่อยๆ โดยเฉพาะเราๆ นี่แหละ T^T

6. “Sharp” เมื่อใช้กับเวลา ยกตัวอย่างเช่น “The meeting is at 7 o’clock sharp!” แปลว่า “การประชุมจะเริ่มตอนเจ็ดโมงเป๊ะ” เวลามีคนใช้คำว่า “Sharp” ตามหลังเวลาพูดกับคุณ ความหมายก็คือเขาต้องการย้ำเวลานั้นๆ และบอกคุณว่า “อย่ามาสายนะ” แบบอ้อมๆ อีกด้วย

7. “Like the back of my hand” ที่มาที่ไปก็คือ หลังมือของตัวเอง” เป็นสิ่งที่ตัวเองต้องคุ้นเคยเป็นอย่างดี คุณรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับหลังมือคุณ คุณเห็นอยู่ทุกวัน เพราะฉะนั้นถ้าฉันพูดว่า “I know this city like the back of my hand.” ความหมายของฉันก็คือ “ฉันรู้จักเมืองนี้ดีมากๆ” ประมาณนี้ล่ะจ้า

8. “Give me a hand.” เขาหมายความว่า “Do you want to help me?” สมมุติว่ามีคนๆหนึ่งถือของมา แล้วเขาพูดว่า “Would you give me a hand?” เขาไม่ได้กำลังขอมือของคุณหรอกนะครับ แต่เขาขอให้คุณช่วยตะหากฮ่าๆๆๆ

9. “In ages” ยกตัวอย่างเช่นใช้ในประโยคว่า “I haven’t seen him in ages” ความหมายของ “in ages” ก็คือ “for a long time-เป็นเวลานานมาก” นั่นเอง

10. “Sick and tired” สำนวนนี้แปลได้ว่า “ไม่ชอบ หรือ เกลียด” ตัวอย่างเช่น ถ้าคุณพูดว่า “I’m sick and tired of doing homework.” ความหมายก็คือ “ฉันไม่อยากทำการบ้านแล้ว ฉันไม่ชอบทำการบ้านเลย”

11. “behind one’s back” แปลว่า พูดหรือกระทำโดยอีกคนหนึ่งไม่รู้ตัว หรือ พูดลับหลัง

12. “turn one’s back on” แปลว่า ไม่สนใจ ไม่ช่วยเหลือ ทอดทิ้ง เช่น “John never turn his back on his girlfriend when she needs help.” แปลว่า “จอห์นไม่เคยไม่เคยทอดทิ้งเฉยเมยต่อแฟนสาวของเขา เมื่อเธอต้องการความช่วยเหลือ”

13. “get back at” แปลว่า แก้แค้น แก้เผ็ด เอาคืน เช่น ” If it takes me 10 years I will get back at him.” โหดสุดๆ กับความหมาย คือ “ถึงแม้จะต้องเสียเวลาสัก 10 ปี ผมก็จะต้องแก้แค้นมัน”

14. “hold something back” แปลว่า ซ่อน ไม่เปิดเผย ไม่เต็มใจเปิดเผย

15. “be my guest” แปลว่า พูดหรือทำตัวตามสบาย ไม่ต้องเกรงใจกัน

16. “be oneself” แปลว่า เป็นปกติธรรมดา “You haven’t been yourself lately. Is anything wrong?” หรือแปลว่า “เธอดูเหมือนมีเรื่องไม่ค่อยสบายใจ มีอะไรรึเปล่า?” นั่นเองจ้า

17. “be tired of” แปลว่า รำคาญ เช่น “I was tired of working for other people, so now I’m self-employed.” หรือแปลว่า “ผมเบื่อที่เป็นลูกจ้าง ขณะนี้ได้ออกมาทำกิจการของตนเองแล้ว”

18. “beyond hope” แปลว่า ไม่มีโอกาสที่จะดีขึ้น

19. “big-headed” แปลว่า หยิ่งยะโส

20. “A great deal” แปลว่า จำนวนมาก มากมาย

21. “After all” แปลว่า อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม

22. “After one’s own heart” แปลว่า ได้ดังใจ สมใจคิด ถูกใจจริงๆ

23. “All over the place ” แปลว่า ทั่วทุกที่ ทุกหนทุกแห่ง กระจัดกระจาย เกลื่อนกลาด

24. “Around the corner” แปลว่า อยู่ใกล้ๆ อยู่ไม่ไกล ใกล้เข้ามาแล้ว

25. “As a matter of fact” แปลว่า อันที่จริง ตามที่จริง จริงๆ แล้ว

26. “As far as I am concerned” แปลว่า ตามความเห็นของฉัน ตามความคิดฉัน เท่าที่ทราบ

27. “Watch your mouth” แปลว่า ระวังปาก ระวังคำพูด หรือจะใช้ “Watch your tongue” ก็ได้นะจ๊ะ

28. “Let the cat out of the bag” แปลว่า หมายถึง หลุดปากเผยความลับออกมา

29. “To feel under the weather” หมายถึง ไม่สบาย ป่วย

30. “Jack of all trades” หมายถึง คนที่รู้ทุกอย่าง รู้ทุกเรื่อง แต่ไม่เก่งจริงสักอย่าง เช่นสำนวนนี้คือ “A jack of all trades,master of none.” หรือ “รู้ไปหมด แต่ไม่เก่งสักอย่าง” นั่นเองจ้า อิอิ

ทีนี้เราก็มาเรียนรู้ และจดจำกัน จะได้ไปใช้ในสถานการณ์จริงได้อย่างคล่องแคล่วนะจ๊ะ อิอิ

Source: True http://www.scholarship.in.th

เทคนิคการสอน กลยุทธ์พิชิตใจเด็ก ตอนที่ 8

i-Tuinui — Sun, 01 Mar 2015 05:28:50 GMT

การจัดการเรียนการสอนที่ดี คือ เครื่องมือที่สำคัญในการช่วยสอน ครูจึงต้องมีทักษะในด้านนี้เป็นอย่างดี ฉะนั้น จึงควรหมั่นศึกษา หาเทคนิควิธีการใหม่ๆ มาสลับสับเปลี่ยนกันไป เด็กจะได้รู้สึกลุ้นอยู่ตลอดเวลาว่าคุณครูจะสอนอย่างไรในแต่ละวัน

เทคนิคกระบวนการทางภาษา

ขั้นตอนการจัดการเรียนรู้
                1. แบ่งกลุ่มนักเรียนกลุ่มละ 4 – 6 คน
                2. ครูนำเสนอภาพสัญลักษณ์ให้นักเรียนแต่ละกลุ่มได้ศึกษา
                3. ให้นักเรียนแต่ละกลุ่มเล่าเรื่องจากภาพแล้วผูกโยงกับสัญลักษณ์
                4. ให้นักเรียนแต่ละคนเขียนเรื่องราวที่เล่าในลักษณะของเรื่องสั้นหรือเรียงความ
                5. นักเรียนในกลุ่มร่วมกันตรวจสอบความถูกต้องในการเขียน
                6. นักเรียนปรับปรุงงานเขียนของตนเอง
                7. นักเรียนแต่ละคนอ่านงานเขียนของตนให้สมาชิกในกลุ่มฟัง
                8. สมาชิกในกลุ่มตรวจสอบความถูกต้องในการอ่านตามเกณฑ์และเครื่องมือประเมินการอ่าน
                9. นักเรียนร่วมกันสรุปหลักการในการพูดเล่าเรื่อง การอ่าน และการเขียน
                10. ครูมอบหมายให้นักเรียนแต่ละคนไปหาภาพคนละ 1 ภาพเพื่อ
                                - เล่าเรื่องจากภาพ
                                - เขียนเป็นเรื่องราว
                                - อ่านให้เพื่อนฟัง

เทคนิคกระบวนการเรียนรู้แบบคลินิก
ขั้นตอนการจัดการเรียนรู้
                1. ครูสำรวจข้อมูลปัญหาของนักเรียนในหน่วยการเรียนรู้ที่สอน
                2. ครูจัดกลุ่มนักเรียนที่มีปัญหาและวิเคราะห์สาเหตุของปัญหา
                3. ครูเลือกแนวทางในการแก้ปัญหาที่เหมาะสมกับนักเรียนแต่ละกลุ่ม
                4. จัดฐานการเรียนรู้ให้กับนักเรียนแต่ละกลุ่ม เช่นเดียวกับคลีนิคเฉพาะโรค โดยมีนักเรียนผู้ช่วยครูคอยให้คำแนะนำปรึกษาในการเรียน (หมอประจำคลินิค)
                5. นักเรียนแต่ละกลุ่มเข้ารับการพัฒนาการเรียนรู้ตามฐานที่ครูกำหนดเป็นช่วง ๆ ของเวลา
                6. นักเรียนเข้ารับการประเมินผลการพัฒนาหรือแก้ปัญหาในช่วงที่ 1
                7. นักเรียนเข้ารับการพัฒนาต่อในช่วงที่ 2 อาจจะเป็นฐานเดิมหรือฐานใหม่
                8. นักเรียนเข้ารับการประเมินผลในช่วงที่ 2
                9. ครู – นักเรียนร่วมกันสรุปผลการแก้ปัญหา

เทคนิคทักษะกระบวนการ 9 ขั้น
ขั้นตอนการจัดการเรียนรู้
                1. แบ่งกลุ่มนักเรียน 5 – 7 คน
                2. ครูนำเสนอกรณีศึกษา หรือสถานการณ์ที่สะท้อนให้เห็นปัญหาความขัดแย้งของเรื่องที่จะศึกษาให้แต่ละกลุ่มได้ศึกษา
                3. ให้แต่ละกลุ่มร่วมกันวิเคราะห์วิจารณ์ถึงสาเหตุ ผลกระทบของสถานการณ์นั้นโดยมีเหตุผลที่น่าเชื่อถือ
                4. ให้แต่ละกลุ่มนำเสนอผลการวิเคราะห์วิจารณ์ในรูปแบบต่าง ๆ
                5. ให้นักเรียนแต่ละกลุ่มระดมสมองเพื่อเสนอแนวทางในการแก้ปัญหา พัฒนา หรือวิธีการที่จะดำเนินการ และร่วมกันพิจารณาทางเลือกด้วยเหตุผลเพื่อการตัดสินใจ
                6. นักเรียนแต่ละกลุ่มร่วมกันวางแผนกำหนดขั้นตอนการปฏิบัติงาน
                7. นักเรียนแต่ละกลุ่มดำเนินการตามแผนที่วางไว้ มีการจัดเก็บข้อมูลต่าง ๆ ตามขอบข่ายงานที่ได้รับมอบหมาย
                8. นักเรียนร่วมกันประเมินผลงานของกลุ่มตนเองระหว่างการปฏิบัติเพื่อปรับปรุงและพัฒนาผลงานให้ดีขึ้น
                9. นักเรียนแต่ละกลุ่มสรุปผลงานโดยรวมจัดทำเป็นเอกสารรายงานผลงาน
                10. นักเรียนนำเสนอผลงานในรูปแบบต่าง ๆ เช่น
                                - นิทรรศการ
                                - แผ่นพับ
                                - นำเสนอต่อสาธารณชน

ขอบคุณข้อมูลจาก http://www.slideshare.net/

เทคนิคการสอน กลยุทธ์พิชิตใจเด็ก ตอนที่7

i-Tuinui — Sun, 01 Mar 2015 05:20:50 GMT

เทคนิคการสอนแบบไหน ที่โดนใจครู เทคนิคแบบไหนที่ได้ใจเด็ก เป็นโจทย์แห่งความท้าทายของบรรดาคุณครู ที่ต้องสรรหาวิธีการสอน เพื่อให้เด็กได้เกิดการเรียนรู้มากที่สุด

เทคนิคกระบวนการคิดอย่างมีวิจารณญาณ
ขั้นตอนการจัดการเรียนรู้
                1. ครูนำเสนอข้อมูลเพื่อกระตุ้นให้นักเรียนมีความรู้ความเข้าใจในสิ่งที่จะให้นักเรียนคิด
                2. แบ่งกลุ่มนักเรียนให้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับข้อมูลทั้งเห็นด้วยและไม่เห็นด้วย โดยเน้นการใช้เหตุผล หลักการ หลักฐานที่เชื่อถือได้
                3. นักเรียนแต่ละกลุ่มนำเสนอความคิดเห็นพร้อมเหตุผลของกลุ่มให้แต่ละกลุ่มรับฟังความคิดเห็นของกลุ่มอื่น ๆ
                4. ให้นักเรียนร่วมกันจัดกลุ่มความคิดเห็น โดยพิจารณาถึงเหตุผลที่คล้ายคลึงและแตกต่าง
                5. ให้นักเรียนวิเคราะห์วิจารณ์ เหตุการณ์   คำกล่าว แนวคิด หรือการกระทำจากข้อมูลที่ได้นำเสนอในตอนแรกโดยให้พิจารณาถึงจุดเด่น จุดด้อย ข้อดี ข้อเสีย
                6. ให้นักเรียนร่วมกันสรุปเหตุการณ์ คำกล่าว แนวคิด หรือการกระทำด้วยเหตุผลและหลักการ

เทคนิคกระบวนการปฏิบัติ
ขั้นตอนการจัดการเรียนรู้
                1. ครูนำเสนอข้อมูล รูปภาพ ขั้นตอนปฏิบัติ โดยภาพรวมให้นักเรียนได้ศึกษา
                2. ครูหรือเพื่อนนักเรียนสาธิต หรือให้ดูตัวอย่างจากภาพหรือข้อความแล้วให้นักเรียนปฏิบัติตามคราวละทักษะย่อย
                3. ให้นักเรียนแสดงตามขั้นตอนของทักษะย่อยครบทุกขั้นตอนโดยที่ไม่ต้องดูแบบ
                4. ครูมอบหมายให้นักเรียนไปฝึกจนเกิดความชำนาญ
                5. ครูให้นักเรียนในกลุ่มประเมินผลการฝึกปฏิบัติของเพื่อนในกลุ่มโดยพิจารณาถึง
                                - ขั้นตอนการปฏิบัติ
                                - ผลการปฏิบัติ

เทคนิคการแก้ปัญหาโจทย์
ขั้นตอนการจัดการเรียนรู้
                1. แบ่งกลุ่มนักเรียนกลุ่มละ 3 – 5 คน ให้คละนักเรียนเก่ง ปานกลาง อ่อน
                2. ครูให้นักเรียนศึกษากฎ ในการคิดคำนวณเพื่อแก้ปัญหาโจทย์และศึกษาตัวอย่างในเรื่องนั้น
                3. ครูมอบหมายให้นักเรียนแต่ละกลุ่มวิเคราะห์โจทย์ 2 – 3 ข้อ โดยแปลโจทย์ว่าโจทย์ให้อะไร แปลว่าอะไร จะทำอย่างไร
                4. ให้นักเรียนแต่ละกลุ่มบอกวิธีการทางคณิตศาสตร์ที่จะแก้ปัญหา
                5. ให้นักเรียนแต่ละกลุ่มลำดับขั้นตอนในการแก้ปัญหาว่าจะทำอะไรก่อน – หลัง
                6. ให้นักเรียนแต่ละกลุ่มลงมือปฏิบัติตามขั้นตอนและตรวจสอบความถูกต้องแต่ละขั้นตอน
                7. นักเรียนแต่ละกลุ่มพัฒนาความรู้ความเข้าใจในกฎการแก้ปัญหาและทักษะแก้ปัญหาโจทย์
                8. ให้นักเรียนแต่ละกลุ่มร่วมกันตรวจสอบวิธีการคิดคำนวณและคำตอบในการแก้ปัญหาโจทย์แบบฝึกหัดของสมาชิกในกลุ่ม

ขอบคุณข้อมูลจาก
http://www.slideshare.net/

เทคนิคการสอน กลยุทธ์พิชิตใจเด็ก ตอนที่1

i-Tuinui — Sun, 01 Mar 2015 04:40:11 GMT

ขึ้นชื่อว่าครู ก็ย่อมมีภาระหน้าที่อันหนักหน่วงไม่เบา หน้าที่อันหนักหน่วงที่ว่านี้ อย่างหนึ่งก็คือ การที่ต้องจัดการเรียนรู้ต่างๆ เพื่อให้เด็กเรียนรู้ได้มากๆ และต่อจากนี้ เรามีเทคนิคในการจัดการเรียนรู้มาฝากคุณครูทั้งหลาย เชิญติดตามได้เลยค่ะ

1. เทคนิคผึ้งแตกรัง

ขั้นตอนการจัดการเรียนรู้
                1. ครูเลือกเนื้อหา 1 หน่วยการเรียนรู้และจัดแบ่งเนื้อหาเป็นหน่วยย่อย ๆ
                2. ครูจัดศูนย์การเรียนรู้เอาไว้ที่ต่าง ๆ
                3. แบ่งนักเรียนออกเป็นกลุ่ม ๆ ละ 5-7 คน โดยให้คละเด็กเก่ง ปานกลาง อ่อน
                4. แต่ละกลุ่มวางแผนมอบหมายให้เพื่อนสมาชิกรับผิดชอบในการศึกษาความรู้จากศูนย์การเรียนต่าง ๆ
                5. ตัวแทนกลุ่มไปศึกษาความรู้จากฐานการเรียนรู้ที่ได้รับมอบหมาย
                6. ตัวแทนกลุ่มที่ไปศึกษาความรู้จากศูนย์การเรียนต่าง ๆ ร่วมกันจัดทำแผนผังความคิดเพื่อสรุปสาระสำคัญ (Concept Mapping)
                7. ตัวแทนกลุ่มกลับไปสู่กลุ่มเดิม และนำเอาแผนผังความคิดสรุปสาระสำคัญมาอธิบายให้เพื่อนในกลุ่มฟัง
                8. ให้แต่ละกลุ่มตั้งคำถามเกี่ยวกับสาระสำคัญความรู้จากฐานต่าง ๆ กลุ่มละ 20 คำถาม
                9. กลุ่มนำคำถามเหล่านี้ซักถามเพื่อนสมาชิกในกลุ่มเพื่อทบทวนความรู้ความเข้าใจ
                10. กลุ่มนำคำถามเหล่านี้ไปให้กลุ่มอื่นหาคำตอบและเฉลย

2. เทคนิคโครงงาน
ขั้นตอนการจัดการเรียนรู้
                1. ครูกำหนดหน่วยการเรียนรู้ที่จะทำการสอนนักเรียน 1 หน่วยการเรียนรู้ เช่น อาชีพในชุมชน
                2. ระดมความคิดนักเรียนถึงประเด็นหลัก ๆ ของเรื่องนั้น
                3. แบ่งกลุ่มนักเรียนกลุ่มละ 5-7 คน ให้ศึกษารายละเอียดในแง่มุมต่าง ๆ ของประเด็นหลักกลุ่มละ 1 ประเด็น
                4. ให้นักเรียนแต่ละกลุ่มวางแผนการศึกษาข้อมูลต่าง ๆ เกี่ยวกับเรื่องที่กลุ่มได้เลือก โดยจัดทำแผนผังความคิด โดยมีประเด็นหลักดังนี้
                                - คำถาม
                                - แหล่งข้อมูล
                                - วิธีการสืบค้นข้อมูล
                                - เครื่องมือรวบรวมข้อมูล
                5. ให้นักเรียนนำแผนผังความคิดที่ใช้ในการวางแผนมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งกันและกัน
                6. ครูให้ข้อเสนอแนะเพิ่มเติมแผนผังความคิดการวางแผนการสืบค้นของนักเรียน
                7. นักเรียนวางแผนกำหนดขั้นตอนการดำเนินงานในการสืบค้นข้อมูล
                8. นักเรียนแต่ละกลุ่มดำเนินการตามแผนที่วางไว้
                9. กลุ่มรวบรวมข้อมูลการสืบค้นจากแหล่งข้อมูลต่าง ๆ สรุปข้อมูลเพื่อตรวจสอบดูว่าได้คำตอบตามข้อคำถามที่ตั้งไว้ได้ครบหรือยัง
                10. แต่ละกลุ่มสรุปผลการสืบค้นข้อมูล และจัดทำเอกสารรายงาน
                11. กลุ่มเตรียมการเพื่อนำเสนอผลงานโดยจัดป้ายนิเทศ และจัดทำเอกสารสรุป
                12. จัดกิจกรรมให้นักเรียนได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ผลงาน
                13. แต่ละกลุ่มกำหนดคำถามเพื่อประเมินผลเกี่ยวกับสิ่งที่กลุ่มได้ไปสืบค้น
                14. กลุ่มต่าง ๆ ตอบคำถามของกลุ่มอื่น ๆ เพื่อการประเมินผล

3. เทคนิคแรลลี่เพื่อการเรียนรู้ (Learning by Rally)
ขั้นตอนการจัดการเรียนรู้
                1. ครูเลือกเนื้อหาจากหลักสูตร 1 หน่วยการเรียนรู้
                2. ครูจัดแบ่งเนื้อหาเป็นหน่วยย่อย ๆ เพื่อนำไปกำหนดเป็นกิจกรรมการเรียนรู้แต่ละจุดพักให้น้ำ
                3. ครูสำรวยเส้นทางการ Rally และกำหนดจุดพักให้น้ำ
                4. แบ่งกลุ่มนักเรียน 5 – 7 คน ประชุมชี้แจงการทำกิจกรรม Rally
                5. นักเรียนแต่ละกลุ่มวางแผนแบ่งความรับผิดชอบให้สมาชิกกลุ่ม
                6. ดำเนินการ Rally จักรยานไปสู่เป้าหมาย
                7. ครูให้นักเรียนร่วมกันทำกิจกรรมสนุกสนานเพื่อผ่อนคลายความเหน็ดเหนื่อย
                8. ให้นักเรียนแต่ละกลุ่มร่วมกันสรุปความรู้ที่ได้จากการทำกิจกรรมแต่ละจุดพักและซักซ้อมความเข้าใจให้กับสมาชิกในกลุ่ม
                9. ครูเขียนข้อคำถามเพื่อวัดความรู้ของนักเรียนและนำคำถามเหล่านั้นไปแขวนไว้ที่ต้นไม้        10. นักเรียนแต่ละกลุ่มส่งตัวแทนมาจับคำถามจากต้นไม้กลุ่มละ 2 คำถาม
                11. กลุ่มร่วมกันตอบคำถามที่กลุ่มได้รับไป
                12. แต่ละกลุ่มนำเสนอคำถามต่อกลุ่มใหญ่
                13. Rally จักรยานกลับเมือง


     หวังว่า 3 เทคนิคที่กล่าวไปแล้วนี้ จะเป็นประโยชน์ต่อเหล่าคุณครูผู้มีความรักและหวังดีต่อลูกศิษย์ทั้งหลาย สามารถนำไปปรับ ประยุกต์ใช้ได้ตามความเหมาะสม...แล้วมาติดตามกันต่อในตอนต่อไป

ขอบคุณข้อมูลจาก http://www.slideshare.net/

Eduzones Expo 2015
link : http://expo.eduzones.com/2015/

10 เทคนิค...พูดอย่างมือโปร

i-Tuinui — Sun, 22 Feb 2015 09:03:43 GMT

10 เทคนิค...พูดอย่างมือโปร

ไม่แปลกอะไรหรอกค่ะ กับการที่เราจะประหม่า หรือตื่นเต้น เวลาที่ต้องออกไปพูดต่อหน้าคนเยอะ ๆ แต่ถ้าเราไม่สามารถจัดการกับความตื่นเต้นนี้ได้ นั่นหละจะเป็นปัญหา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กับสาวทำงานยุคใหม่ ที่ต้องมั่นอกมั่นใจ และพรีเซนท์ตัวอย่างอยู่เสมอ หากว่าคุณยังขาดความมั่นใจในเรื่องนี้ มาดูเทคนิคที่จะช่วยสร้างความมั่นใจกันค่ะ

อย่างแรก คุณจะต้องเตรียมพร้อมเสมอ
ใน การที่จะออกไปพูด ถ้าหากรู้ตัวล่วงหน้าหลาย ๆ วัน คุณก็สามารถเตรียมได้ ทั้งรายละเอียด เนื้อหา เอกสารประกอบ สิ่งเหล่านี้ จะทำให้คุณนำเสนอเรื่องที่พูดได้อย่างน่าสนใจ นอกจากการเตรียมเอกสารแล้ว ต้องเตรียมสุขภาพด้วยนะคะ ระวังอย่าให้เป็นหวัด เพราะมันเป็นอุปสรรค์ต่อการพูดแบบมือโปรเป็นอย่างยิ่งค่ะ

วิเคราะห์กลุ่มผู้ฟัง
ต้อง รู้ว่าเราจะพูดให้ใครฟัง ผู้ฟังเขามีพื้นฐานความรู้มากน้อยแค่ไหน จะได้รู้ว่าจะใช้วิธีการพูดอย่างเหมาะสมอย่างไร เช่น พูดให้เด็กเล็ก ๆ ฟัง ก็ต้องใช้นิทานช่วย หรือจะไปพูดศัพท์วิชาการ ไทยคำอังกฤษคำให้คนความรู้น้อยฟัง ก็คงจะไม่เหมาะ

สร้างความคุ้นเคยกับสถานที่และอุปกรณ์
ควรจะไปถึงสถานที่ก่อนเวลา เพื่อจะได้สร้างความคุ้นเคยและหัดใช้อุปกรณ์ต่าง ๆ จะได้ไม่ขลุกขลักระหว่างการพูด

สร้างความเป็นกันเองกับผู้ฟัง
จะ ทำให้ตัวเราลดความตื่นเต้นลงไปได้มาก โดยคุณอาจจะพูดจา ทักทายกับผู้ฟังก่อนที่จะขึ้นพูด จะทำให้เขารู้สึกเป็นกันเองกับเราด้วยเหมือนกัน

มีอารมณ์ขัน
ต้อง หาเรื่องขำขันติดตัวเอาไว้บ้าง เพื่อสร้างบรรยากาศและคลายเครียด เพราะในบางกรณีเรื่องที่เราพูดนั้น ยาว และเครียดเกินไป จะทำให้น่าเบื่อ แต่เรื่องขำขัน ต้องไม่ลามก นะคะ

สังเกตปฏิกริยาของผู้ฟัง
เวลา พูดให้กวาดสายตาไปอย่างทั่วถึง เป็นระยะ ๆ เพื่อดูว่าผู้ฟังเขาตั้งใจฟังอยู่หรือไม่ ดูว่าเขาพยักหน้าเข้าใจ หรือทำคิ้วขมวดด้วยความสงสัย หรือมีใครหลับไปแล้วบ้าง จะได้แก้ไขบรรยากาศ

อย่าท่องจำหรือใช้วิธีอ่านให้คนฟัง
เพราะ มันน่าเบื่อ คุณจะไม่สนใจใคร ไม่เปิดโอกาสให้ใครถาม เพราะกลัวว่าจะลืมสิ่งที่ท่องมา ทางที่ดี ควรซักซ้อม และทำความเข้าใจกับเนื้อหาที่จะพูดทั้งหมด ให้ดีเสียก่อน จะได้ไม่ต้องมาท่องหรืออ่านให้ใครฟัง

ลืมความผิดพลาดไปเสีย
หากว่า เกิดความผิดพลาดในระหว่างการพูด อย่านำมาวิตกกังวล และเครียดไปกับมัน ให้ลืมไปก่อน แล้วพูดต่อให้จบ เพราะหากกังวล จะทำให้เกิดความเสียหายมากกว่าที่คิด เมื่อพูดเสร็จแล้ว ค่อยมาทบทวนในสิ่งที่ทำพลาด และหาทางแก้ไขในโอกาสหน้า

อย่าแสดงอาการหรือคำพูดที่ดูหมิ่นคนฟัง
เพราะ คนพูดบางคนชอบคิดว่าตัวเองเก่ง รู้มาก และยิ่งใหญ่กว่าผู้ฟัง ทำให้แสดงกิริยาที่ไม่เหมาะสมออกมา ซึ่งมันจะทำให้ผู้ฟังรับไม่ได้ ไม่ยอมรับนับถือในที่สุด

จินตนาการถึงความสำเร็จในการพูด
นึก ภาพเสมอว่า คุณพูดสำเร็จอย่างงดงาม ได้รับเสียงปรบมือ ได้รับคำชมเชย เพราะความคิดเหล่านี้ จะทำให้เกิดกำลังใจ และไม่วิตกกังวลมากจนเกินไป

-----------------------------------------------------------------

บทความเพิ่มเติม

ศิลปะการพูดต่อที่ชุมชน

การพูดประกอบด้วยอะไรบ้าง

องค์ประกอบของการพูด

ผู้พูด

เนื้อหา ผู้ฟัง

ผู้พูด

ต้องรู้จักใช้ภาษา อากัปกริยา ท่าทาง และบุคลิกภาพของตน เพื่อถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิด ตลอดจนทัศนคติของตน ไปสู่ผู้ฟังให้ดีที่สุด ให้เข้าใจง่าย ชัดเจน รวดเร็ว

เนื้อหา

ผู้พูดต้องรู้จักเลือกพูดในเรื่องที่ตนถนัด มีความเข้าใจ หัวข้อ เนื้อหา อย่างละเอียดลึกซึ้ง มีหลักเกณฑ์คือ คำนำ เนื้อเรื่องสรุป

ผู้ฟัง

ผู้พูดเป็นผู้กำหัวใจ ของผู้ฟังไว้ในมือผู้พูดควรจะได้เรียนรู้ว่าผู้ฟังของตนเป็นใคร อายุ เพศ อาชีพ ศาสนา ความเชื่อ ทัศนคติ หรือภูมิหลัง ตลอดจนสถานะทางสังคม

ผู้พูดที่ฉลาดต้องรู้จักวิเคราะห์ผู้ฟังของตนก่อนการพูดทุกครั้ง

เตรียมวิเคราะห์

• อายุ

• เพศ

• ศาสนา และความเชื่อ

• ฐานะและอาชีพ

• การศึกษา

• ความสนใจ

• สถานที่

• เวลา , โอกาส

ก่อนพูดต้องเตรียมอะไรบ้าง

เตรียมตัว

ภาษาและน้ำเสียง

ภาษาเป็นเครื่องสื่อความหมาย แสดงถึงรสนิยมที่ดีงามของผู้พูด ผู้พูดเก่ง พูดดีไม่จำเป็นต้องใช้ศัพท์แปลก ๆ ควรใช้ถ้อยคำที่มีความหมายชัดเจนถูกต้องตามหลักภาษาไทยเข้าใจง่าย

น้ำเสียงจะบ่งบอกถึงความสุภาพ หรือความไม่สุภาพถึงอารมณ์และความรู้สึกของผู้พูดได้เป็นอย่างดี น้ำเสียงที่ดี ควรแจ่มใสนุ่มนวลชวนฟัง การใส่คำว่า นะคะ ครับ นะครับ ท้ายประโยคการพูด เป็นการแสดงถึงความเคารพ ให้เกียรติ แต่อย่าใช้มาก

ท่าทางและใบหน้า

การแสดงออกทางสีหน้าเป็นสื่อที่ทำให้ ผู้ฟังรับรู้ และเข้าใจความรู้สึก และอารมณ์ของผู้พูด รวมถึงการใช้มือ ท่าทางประกอบการพูดได้อย่างแนบเนียนเป็นธรรมชาติสอดคล้องเหมาสะมกับเนื้อหา ที่จะพูด จะทำให้ผู้ฟังเข้าใจความหมายได้อย่างชัดเจน

บุคลิกภาพและความมั่นใจ

การเลือกแต่งกาย ให้เหมาะสมกับบุคลิกโดยยึดหลักเหมาะสม สุภาพและเรียบร้อยย่อมแสดง

ออกถึงนิสัยใจคอ และรสนิยมของผู้พูด ช่วยเสริมสร้างความมั่นใจให้แก่ผู้พูด

สายตา

สายตาเป็นสื่อที่บอกให้ผู้ฟังรู้ว่า ผู้พูดสนใจมากน้อยแค่ไหน สบตาผู้ฟังบ้างเป็นครั้งคราว ไม่ถึงขนาดมองจ้องตลอดเวลา จะกลายเป็นเสียมารยาท

เดินและยืน

อย่าปล่อยตัวตามสบายจนเกินงาม เมื่ออยู่ต่อหน้าชุมชน แต่ไม่ถึงขนาดเกร็งจนเครียดหรือแข็งทื่อเหมือนหุ่นยนต์ ยืนให้สง่างาม หลังไม่โกง หน้าอกไม่ยื่นจนน่าเกลียด ไม่กระมิดกระเมี้ยนเหนียมอายจนน่าหมั่นไส้

ทางรวบรัดสู่การเป็นนักพูด

จงเตรียมเรื่องที่เรารู้ดีที่สุด

จงเตรียมตัวมาให้พร้อม

จงสร้างความเชื่อมั่นในตนเอง

จงแต่งกายสะอาดเหมาะสมเรียบร้อย

จงปรากฏกายอย่างกระตือรือร้น

จงใช้กิริยาท่าทางประกอบคำพูด

จงสบสายตากับผู้ฟัง

จงใช้น้ำเสียงให้เป็นธรรมชาติ

จงใช้ภาษาของผู้ฟัง

จงยกตัวอย่างหรือแทรกอารมณ์ขัน

ผู้นำยุคใหม่ จำเป็นต้องให้ความสำคัญกับการพูด ไม่ว่าจะเป็นระหว่างบุคคลหรือสาธารณชน

กำหนดจุดมุ่งหมายของการพูดให้แน่ชัด

(SET - UP OBJECTIVE)

จุดมุ่งหมายโดยทั่วไปมี ๕ ประการ

• เพื่อเร้าใจ (TO STIMULATE)

• เพื่อโน้มน้าว (TO CONVINCE)

• เพื่อเร่งรัด (TO ACTULATE)

• เพื่อบอกเล่า (TO INFORM)

• เพื่อบันเทิง (TO ENTERTAIN)

ขั้นตอนในการดำเนินเรื่อง

บันได 5 ขั้น ร่วมกระทำ ACTION

เห็นภาพ VISUALIZATION

พอใจ SATISFACTION

ต้องการ NEED

สนใจ ATTENTION

ขั้นที่ 1 ดึงความสนใจของผู้ฟังทันที

ขั้นที่ 2 ทำให้ผู้ฟังเกิดความต้องการจะฟัง

ขั้นที่ 3 ทำให้ผู้ฟังเกิดความพอใจ

ขั้นที่ 4 ยกตัวอย่างข้อเท็จจริงให้ เห็นภาพ

ขั้นที่ 5 เรียกร้องให้กระทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง

ปัจจัยที่เป็นส่วนประกอบ เพื่อช่วยสนับสนุน คำพูดของท่านเป็นปิยะวาจา อยู่หลายประการ

จริงใจ ท่านต้องมั่นใจว่าคำพูดทุกคำของท่านออกมาจากความจริงใจ

ไร้อารมณ์ ท่านต้องตัดอารมณ์โกรธ โมโห สงบสติพิจารณาเหตุผล

ชมก่อน การเริ่มต้นด้วยการชมจะช่วยลดแรงกระทบให้น้อยลง

ค่อยตำหนิ เมื่อท่านเปิดหัวใจเขาได้ เขาก็พร้อมที่จะฟังคำตำหนิจากท่านแต่ไม่ใช่ประเภทขวานผ่าซาก

พิศดู ขณะที่ท่านกำลังพูดอยู่กับเขาปฏิกิริยาของเขาเป็นอย่างไร

ปูทาง ค่อย ๆ พูด ค่อย ๆ จา การพูดแล้วทำให้คนฟังทำตามที่เราต้องการถือว่าเป็นสุดยอดของคำพูด

สร้างสัมพันธ์ ก่อสร้างสัมพันธ์ขึ้นมาก่อนเมื่อเริ่มต้นด้วยดีสิ่งดีก็จะตามมา

รายการตรวจสอบการเตรียมนำเสนอ

เตรียมเนื้อหาพร้อมพอเหมาะกับเวลา

ภาษาเข้าใจง่าย

อุปกรณ์ครบและชัดเจน

จัดเรียงเรื่องเป็นลำดับขั้นตอน

เตรียมคำพูดขึ้นต้นและสรุป

ฝึกซ้อมการนำเสนอผลงาน

มีคนช่วยวิจารณ์ เสนอข้อแก้ไข

ตัดทอนการพูดให้อยู่ในเวลาที่กำหนด

ฝึกการพูดให้กระชับ

เตรียมการตอบคำถามไว้ให้พร้อม

7 นิสัยของคนที่มี “จิตใจแข็งแกร่ง”

jatuporn — Thu, 05 Feb 2015 10:23:15 GMT

หากพูดถึงคำว่า “จิตใจแข็งแกร่ง” คงหมายถึงคนที่มีความสามารถในการทำงานหนัก อดทน แม้มีเรื่องล้มเหลวผ่านเข้ามา สายตาพุ่งเป้าไปที่เป้าหมายระยะยาวเสมอ และนี่คือสิ่งที่คนที่ประสบความสำเร็จส่วนมากจะมี

คนที่ประสบความสำเร็จนั้น คือคนที่ยอมอดกลั้นต่อความอยากของตนเอง เพื่อทำในสิ่งที่เขาต้องทำ เขาเอาชนะความกลัว เพราะต้องทำในสิ่งที่ต้องทำ และนั่นไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่กลัวสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เขาไม่ใช่แค่เรียงลำดับความสำคัญของสิ่งต่างๆ ในชีวิตเท่านั้น แต่เขาทำตามสิ่งที่เขาเรียงลำดับไว้ด้วย และนี่คือสิ่งที่คนที่ประสบความสำเร็จมี พวกเขาเข้มแข็ง อดทน อึด เพื่อสิ่งที่ต้องการ และนั่นคือสิ่งที่เรียกว่า คนที่มี “จิตใจแข็งแกร่ง” นั่นเอง

วันนี้เราเลยขอเอานิสัย 7 อย่างของคนที่มีจิตใจแข็งแกร่งมาฝากกัน

1.ไม่ว่าอะไรก็ตาม ต้องทำเหมือนว่า ทุกอย่างอยู่ในความควบคุม

คำพูดที่ว่า “Pray as if God will take care of all; act as if all is up to you.” ของ Ignatius นั้นสามารถอธิบายได้ดี และนี่รวมกับเรื่องราวของคำว่า “โชค” ด้วย เพราะอะไร?

คนที่ประสบความสำเร็จและมีจิตใจที่เข้มแข็งนั้น พวกเขาเชื่อว่าโชคอาจมีส่วนบ้างให้เขาประสบความสำเร็จ แต่ในขณะเดียวกัน เขาจะไม่รอให้โชคมาเข้าข้างเขาตลอดเวลา เพื่อที่เขาจะทำอะซักอย่างให้ได้ดี เขาทำทุกอย่างให้รู้สึกว่า ไม่ว่าจะเป็นความสำเร็จ หรือความล้มเหลว มันคือความรับผิดชอบของเขา มันคือความคุ้มครองของเขา เพราะฉะนั้น แทนที่จะมานั่งเครียด นั่งกังวลว่าสิ่งนั้นจะเกิด สิ่งนี้จะเกิด เขาทำให้มันเกิดขึ้นเองดีกว่า เพราะสิ่งเดียวที่เขาควบคุมได้คือตัวเขาเอง ไม่ใช่ โชค

2.อะไรที่ควบคุมไม่ได้จริงๆ ก็ปล่อยวาง

ความเข้มแข็งทางจิตใจ ก็เหมือนความเข้มแข็งของกล้ามเนื้อในร่างกาย มันมีลิมิต มันมีขีดจำกัด นั่นหมายความว่า เขาไม่ควรเสียพลังงานทางจิตไปกับสิ่งที่อยู่เหนือการควบคุม ในบางคนอาจจะเป็นเรื่องการเมือง บางคนอาจจะเป็นเรื่องครอบครัว บางคนอาจจะเป็นเรื่องภัยพิบัติธรรมชาติ สิ่งที่เขาทำได้คือ ทำเท่าที่ได้ ทำเท่าที่ความสามารถของเขาเอื้ออำนวยนั่นเอง

3.มองอดีตเป็นแค่บทเรียนที่มีค่าเท่านั้น ไม่มีอะไรมากว่านี้

อดีตคือสิ่งมีค่า มีค่าให้เราเรียนรู้ เรียนรู้จากความผิดพลาดของเรา เรียนรู้จากความผิดพลาดของคนอื่น แค่นั้น แล้วปล่อยมันไป

หลายๆ คนอาจจะบอกว่า พูดง่ายแต่ทำยาก? แต่จริงๆ แล้วมันอยู่ที่คุณปรับความคิด เปลี่ยนมุมมอง มองด้านดีของความผิดพลาดและอดีตเหล่านั้น ซึ่งนอกจากเรียนรู้แล้ว บางคนทำมากกว่านั้น คือ มองเป็นโอกาสในการที่คุณจะทำความเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น และให้อภัยไม่ว่าจะเป็นคุณเอง หรือคนอื่นที่ส่งผลต่อความผิดพลาดนั้นนั่นเอง สิ่งที่พวกเขายึดเสมอคือ อดีตและความผิดพลาดคือบทเรียน ไม่ใช่สิ่งที่จะมากำหนดค่าตัวตนของเขาเลยซักนิด

4.ยินดีกับความสำเร็จของคนอื่น

เชื่อสิ ว่าคุณต้องเคยเจอคนแบบนี้มาบ้าง คนที่มองความสำเร็จคนอื่นๆ เป็น Zero-sum game ซึ่งหมายความว่า ถ้าคนไหนได้ดีกว่า ตัวเขาเองจะแย่ลง ด้อยลง ซึ่งนั่นเป็นความคิดที่ดูดกลืนพลังงานความเข็มแข็งทางด้านจิตใจอย่างมาก และเป็นสิ่งที่คนที่มีความเข้มแข็งจะไม่ทำ

ในทางกลับกัน คนพวกนี้ เมื่อเห็นใครที่ประสบความสำเร็จ เขาจะยินดีด้วย เฉลิมฉลองไปกับเขาอย่างจริงใจ ถึงแม้ว่าเขาจะยังไม่ประสบความสำเร็จก็ตาม

5.ไม่ปล่อยให้ตัวเองจมอยู่กับการบ่น ตำหนิ วิจารณ์ปัญหาของตนเอง

ยิ่งพูด ยิ่งบ่นเกี่ยวกับปัญหาของตนเอง ไม่เคยช่วยทำให้อะไรดีขึ้น มันยิ่งทำให้คุณเครียดกว่าเดิม เพราะฉะนั้น จะเสียเวลาบ่นไปทำไม เสียพลังงานดีๆ ไปเปล่าๆ ใช้เวลานั้น พลังงานส่วนนั้น มาพูดในสิ่งที่ดี พูดในสิ่งที่เราจะแก้ปัญหาต่างๆ นั้นอย่างไร เสียจะดีกว่า

6.โฟกัสกับการทำให้ตัวเองภูมิใจในตัวเอง ไม่ใช่เพื่อคนอื่น

ความสัมพันธ์ที่ดีกับคนอื่นๆ จะทำให้คุณมีความสุข แต่จุดเริ่มต้นที่ดีในการสร้างความสัมพันธ์เหล่านั้น ไม่ใช่การพยายามทำให้คนอื่นๆ มาชอบพอคุณ แต่เป็นการเริ่มต้นจากตัวคุณเองต่างหาก เพราะบางทีถ้าคุณมัวแต่สนใจทำให้คนอื่นพึงพอใจมากเกินไป มันมักจะจบลงที่ความสัมพันธ์แบบผิวเผิน คุณมีข้าวของต่างๆ มากมาย บ้าน รถ เสื้อผ้าหรูๆ แต่คนเหล่านั้นจะชอบของๆ คุณ ไม่ได้ชอบพอคุณที่ตัวตนของคุณนั่นเอง

เพราะฉะนั้น เริ่มจากตัวคุณเอง เป็นตัวของคุณเอง รักตัวเอง แล้วมันจะสร้างพลังดึงดูดคนอื่นๆ ให้เข้ามาเองนั่นแหละ

7.”ซาบซึ้งและขอบคุณ” ในทุกสิ่งที่มี

ก่อนปิดไฟนอน พวกเขาเหล่านั้น จะใช้เวลาไม่นาน เลิกกังวลกับสิ่งที่เขาไม่มี เลิกกังวลกับสิ่งที่คนอื่นมี แต่ซาบซึ้งและขอบคุณในทุกสิ่งที่เขามี และนั่นคือความรู้สึกดีที่จะทำให้เขานอนหลับ และพร้อมที่จะตื่นมาในวันรุ่งขึ้นเพื่อทำสิ่งที่เขารัก

การเรียนรู้ของเด็ก และการสอนที่ดีของครู

jatuporn — Fri, 07 Nov 2014 19:22:15 GMT

การเรียนรู้คืออะไร

การเรียนรู้หมายถึง การที่บุคคลได้รับประสบการณ์หรือมีการฝึกหัด เกี่ยวกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งหรือเรื่องใดเรื่องหนึ่ง จนผลทำให้บุคคลมีความสามารถหรือจิตใจเปลี่ยนไปจากเดิม และแสดงให้รู้ได้โดยการมีพฤติกรรมเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างถาวรหรือค่อนข้างจะถาวร แต่พฤติกรรมที่เปลี่ยนแปลงนี้ จะต้องไม่ใช่เป็นผลของการมีวุฒิภาวะ การเจ็บป่วย การใช้ยา การใช้เครื่องดื่ม หรือของมึนเมาหรืออุบัติเหตุ

องค์ประกอบของการเรียนรู้
1. ผู้เรียน (Learner) หมายถึง มนุษย์ที่มีอวัยวะรับสัมผัส (Sense Organs) เพื่อใช้รับสิ่งเร้าต่างๆ

2. สิ่งที่เรียนหรือบทเรียน (Stimulus) เหตุการณ์หรือสถานการณ์ที่เป็นสิ่งเร้า ซึ่งกระตุ้นประสาทความรู้สึกของผู้เรียนเป็นผลให้ผู้เรียนกระทำกิจกรรมต่างๆ ทั้งพฤติกรรมภายในและที่สังเกตเห็นได้

3. กระบวนการเรียน (Learning Process) เหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นระหว่าง ตัวผู้เรียนกับสิ่งที่เรียน เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้น จะต้องมีความต่อเนื่องกัน จนกระทั่งผู้เรียนเกิดการเรียนรู้

ตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อการเรียนรู้

1. ตัวแปรเกี่ยวกับผู้เรียน ความแตกต่างระหว่างผู้เรียน เป็นปัจจัยสำคัญที่มีอิทธิพลต่อผลการเรียนรู้ ความแตกต่างที่สำคัญ เช่น ความสมบูรณ์ของร่างกายและอวัยวะต่างๆ ความสนใจ แรงจูงใจ ประสบการณ์เดิม สมรรถวิสัย วุฒิภาวะ เพศ และอายุ

2. ตัวแปรเกี่ยวกับบทเรียน เช่น ความยากง่าย ของบทเรียน ความสั้นยาวของบทเรียน ความมีประโยชน์ของบทเรียน ความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งที่เรียนก่อนกับสิ่งที่เรียนหลัง ฯลฯ

3. ตัวแปรที่เกี่ยวกับวิธีเรียน เช่น การฝึกหัด การท่องจำ การเรียนเพิ่ม การใช้ประสาทรับรู้หลายๆทาง การรับรู้ผลการเรียน การจำแนกแยกแยะ การหาความสัมพันธ์ ฯลฯ

สิ่งที่จะช่วยทำให้เป็นครูที่ดี

1. ความพร้อม (Readiness) ได้แก่ความสมบูรณ์ของร่างกายและประสาทรับสัมผัส ซึ่งจำเป็นต้องใช้ในการเรียนรู้ครั้งนั้นๆ ตลอดจนประสบการณ์เดิมซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นในการเรียนรู้

2. การจูงใจ (Motivation) คือการกระตุ้นให้เกิดความต้องการ เกิดความอยากรู้อยากเห็น เกิดความสนใจและความตั้งใจ

3. ความสนใจ (Interest) ผู้เรียนที่มีความสนใจ ในสิ่งที่ตนเรียน จะไม่มีความรู้สึกเบื่อหน่ายบทเรียนและช่วยให้เกิดการเรียนได้ง่ายและรวดเร็ว

4. การกระทำซ้ำ (Repeated) คือการที่ผู้เรียนกระทำกิจกรรมที่ตนเรียนรู้มาแล้วซ้ำอีกเพื่อให้เกิดความชำนาญ

5. การถ่ายโยง (Transfer) คือการที่ผู้เรียนนำเอาความรู้เดิม หรือประสบการณ์เดิมมาใช้ให้เกิดประโยชน์ในการเรียนรู้บทเรียนใหม่

6. ความสามารถทางสมอง (Mental Ability) ผู้เรียนที่มีความสามารถทางสมองสูง ย่อมสามารถเกิดการเรียนรู้ได้เร็ว และสามารถเรียนรู้สิ่งต่างๆได้มาก

7. สุขภาพจิต (Mental Health) ผู้เรียนที่มีสุขภาพจิตที่ดี ไม่มีปัญหา มีความเต็มใจในการทำกิจกรรมต่างๆที่เกี่ยวข้องกับการเรียน จะช่วยให้เกิดการเรียนรู้ได้ง่ายและรวดเร็ว

สิ่งที่จะช่วยทำให้เป็นครูที่ดี

1. มีความเชี่ยวชาญทางวิชาการที่ตนสอน

2 มีความชอบความรักในวิชาการที่ตนสอน ถ้าไม่ชอบก็ควรจะไปประกอบอาชีพอื่น

3. มีความสุขในการสอน ให้ความรัก ความสนใจในตัวผู้เรียน

4. ศึกษาผู้เรียนเป็นรายบุคคล เพื่อทำความรู้จักและเข้าใจ แล้วจัดบทเรียนให้เหมาะสมกับการเจริญเติบโตและพัฒนาการของเด็ก